การศึกษาเชิงวิเคราะห์ศัพท์ปรัชญาจาก phdict.online กรณีศึกษา ศัพท์หมวดอภิปรัชญา ประสบการณ์นิยม

ผู้แต่ง

  • ศศิชา ทรัพย์ล้น บัณฑิตวิทยาลัยวชิรญาณวโรรส มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

phdict.online, อภิปรัชญา, ประสบการณ์นิยม

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งศึกษาเชิงวิเคราะห์ศัพท์บัญญัติทางปรัชญาจากระบบสารสนเทศศัพท์บัญญัติ (phdict.online) ของสำนักงานราชบัณฑิตยสภา โดยเน้นกรณีศึกษาในหมวดอภิปรัชญา กลุ่มประสบการณ์นิยม (Empiricism) หรือประจักษนิยม วัตถุประสงค์ของการศึกษาคือเพื่อสำรวจโครงสร้างเชิงระบบ ประเมินความแม่นยำทางมโนทัศน์ และวิเคราะห์พลวัตของการสื่อความหมายข้ามวัฒนธรรมผ่านรากศัพท์ภาษาไทย ระเบียบวิธีวิจัยใช้การวิเคราะห์มโนทัศน์ (Conceptual Analysis) ตามแนวทางปรัชญาวิเคราะห์ และกรอบทฤษฎีการแปลเชิงปรัชญา

ผลการศึกษาพบว่า phdict.online มีโครงสร้างข้อมูลที่เป็นระบบและมีความครอบคลุม               ในระดับสูง การเลือกใช้ศัพท์บัญญัติแบบคู่ขนานระหว่าง "ประสบการณ์นิยม" และ "ประจักษนิยม" สะท้อนถึงความละเอียดอ่อนในการแยกแยะเฉดความหมายระหว่างบ่อเกิดความรู้และผลลัพธ์ของการตรวจสอบความจริง อย่างไรก็ตาม การวิจัยชี้ให้เห็นว่านิยามศัพท์ในระดับมาตรฐานควรมีการเพิ่มเติมบริบทข้อถกเถียงในปรัชญาร่วมสมัยเพื่อให้เท่าทันต่อมาตรฐานสากล บทความนี้สรุปว่า phdict.online ไม่ได้เป็นเพียงฐานข้อมูลคำแปล แต่เป็นโครงสร้างพื้นฐานทางปัญญาที่สำคัญในการสร้างความเข้มแข็งให้แก่แวดวงปรัชญาในประเทศไทย

References

กีรติ บุญเจือ. (2522). อภิปรัชญา: บทวิเคราะห์ความรู้และประสบการณ์. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

คณะกรรมการบัญญัติศัพท์ปรัชญา สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2560). พจนานุกรมศัพท์ปรัชญา ฉบับราชบัณฑิตยสภา (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักงานราชบัณฑิตยสภา.

ปรีชา ช้างขวัญยืน. (2545). การใช้ภาษาในปรัชญา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

พินิจ รัตนกุล. (2542). ปรัชญาตะวันตกสมัยใหม่: ประสบการณ์นิยมและเหตุผลนิยม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.

ราชบัณฑิตยสภา. (2567). ระบบสารสนเทศศัพท์บัญญัติ (phdict.online). สืบค้นจาก https://phdict.online

วิทย์ วิศทเวทย์. (2561). ปรัชญาตะวันตกสมัยใหม่: คานท์และหลังคานท์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สมภาร พรมทา. (2554). ภาษา ศาสนา และอภิปรัชญา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ศยาม.

อุทัย ปิ่นแก้ว. (2562). การวิเคราะห์ศัพท์บัญญัติทางปรัชญาในภาษาไทย: กรณีศึกษาคำแปลมโนทัศน์ อภิปรัชญาตะวันตก. วารสารปรัชญาและศาสนา, 4(2), 45-68.

Ayer, A. J. (1952). Language, Truth and Logic (2nd ed.). New York: Dover Publications.

Blackburn, S. (2016). The Oxford Dictionary of Philosophy. Oxford: Oxford University Press.

Hume, D. (2007). An Enquiry Concerning Human Understanding (P. Millican, Ed.). Oxford: Oxford University Press. (Original work published 1748).

Locke, J. (1975). An Essay Concerning Human Understanding (P. H. Nidditch, Ed.). Oxford: Clarendon Press. (Original work published 1689).

Markie, P., & Folescu, M. S. (2024). Rationalism vs. Empiricism. In E. N. Zalta & U. Nodelman (Eds.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy. Stanford University. https://plato.stanford.edu/archives/spr2024/entries/rationalism-empiricism/.

Quine, W. V. O. (1951). Two Dogmas of Empiricism. The Philosophical Review, 60(1), 20-43.

https://doi.org/10.2307/2181906.

Sellars, W. (1997). Empiricism and the Philosophy of Mind. Cambridge, MA: Harvard University Press.

Wittgenstein, L. (1922). Tractatus Logico-Philosophicus (C. K. Ogden, Trans.). London: Routledge& Kegan Paul.

เผยแพร่แล้ว

2026-06-29